Makaron we włoskim stylu

Mąka, jajka i odrobina cierpliwości. Tyle wystarczy, aby przenieść się do prawdziwej włoskiej kuchni.

We Włoszech przygotowywanie domowego makaronu to coś więcej niż gotowanie. To tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie.W wielu włoskich domach niedzielny obiad zaczyna się od rozsypania mąki na drewnianej stolnicy, wbicia jajek i cierpliwego zagniatania ciasta. Tak też było w moim domu, gdzie babcia co niedziela zagniatała makaron do rosołu. Dlatego dla mnie nie ma problemu z robieniem domowego makaromnu. Różnica między tym a tamtym makaronerm jest w mące. To semolina. Żółciutka mąka, która jest twardszy w konsystencji.

Sekret dobrego makaronu tkwi w prostocie i jakości składników. Tradycyjna proporcja to jedno jajko na 100 g mąki. Najczęściej wykorzystuje się włoską mąkę typu 00, czasem z dodatkiem drobno mielonej semoliny z pszenicy durum, która nadaje ciastu nieco większą sprężystość.

Świeży makaron ma zupełnie inny charakter niż suszony. Jest delikatny, jedwabisty i gotuje się zaledwie kilka minut. Doskonale łączy się z sosami, ale równie dobrze smakuje z samym masłem, szałwią i świeżo startym parmezanem.

Domowy makaron jajeczny tagliatelle

Składniki :

na 4 porcje

300 g mąki semoliny

3 duże jajka

dodatkowa mąka lub semolina do podsypywania

Przygotowanie:

Mąkę przesyp na stolnicę i uformuj kopczyk z zagłębieniem pośrodku. Wbij jajka i zacznij roztrzepywać je widelcem, stopniowo zagarniając mąkę z brzegów.

Kiedy składniki zaczną się łączyć, zagniataj ciasto ręcznie przez około 10 minut, aż stanie się gładkie, elastyczne i jednolite. Jeśli będzie zbyt suche, zwilż dłonie niewielką ilością wody.

Uformuj kulę, owiń folią spożywczą lub przykryj odwróconą miską albo ściereczką i pozostaw w temperaturze pokojowej na 30 minut. Dzięki temu gluten się rozluźni, a ciasto będzie łatwiejsze do wałkowania.

Podziel ciasto na kilka części. Każdą rozwałkuj bardzo cienko, najlepiej na grubość około 1 mm. Możesz użyć wałka lub maszynki do makaronu (ja korzystam z maszynki).

Lekko oprósz płaty mąką, złóż luźno w harmonijkę i pokrój ostrym nożem na wstążki o szerokości około 6-8 mm.

Rozłóż makaron na oprószonej mąką stolnicy lub papierze do pieczenia i pozostaw na 15-20 minut, aby lekko wysuszyć.

Gotuj w dużej ilości osolonej, wrzącej wody przez około 2 minuty, lub w zależności od grubości makaronu.

Z czym podawać domowe tagliatelle?

We Włoszech tagliatelle najczęściej kojarzy się z Bolonią i słynnym ragù alla bolognese, czyli długo gotowanym sosem mięsnym. Warto jednak spróbować również prostszych połączeń: z masłem i szałwią, borowikami, pesto bazyliowym albo oliwą, czosnkiem i świeżymi pomidorami.

Mała ciekawostka: W Bolonii istnieje nawet oficjalny wzorzec szerokości tagliatelle, zdeponowany w 1972 roku w tamtejszej Izbie Handlowej. Ugotowana wstążka powinna mieć około 8 mm szerokości.

Kisiel ze śliwkami

Kisiel ze śliwek z przyprawami. Prosty deser a wiele smaku.

Składniki:

400 g śliwek (węgierki, hagata lub inne)

150 ml wody

1łyżka skrobi ziemniaczanej
1 łyżeczka cynamonu

1 łyżeczka imbiru świeżego 

1/4 łyżeczki ziela angielskiego

1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej

1/2 łyżeczki goździków

Przygotowanie:

Śliwki wypestkuj i pokrój. Przełóż do garnka, dodaj około 100 ml wody oraz przyprawy. Gotuj 10 minut aż owoce zmiękną i puszczą sok. Możesz zostawić je w kawałkach albo lekko rozgnieść. Dodaj miód do smaku jeśli trzeba. Skrobię rozmieszaj w pozostałych 50 ml zimnej wody. Wlej cienkim strumieniem do gotujących się śliwek, cały czas mieszając. Gotuj jeszcze kilkadziesiąt sekund, aż kisiel zgęstnieje.

Zupa z pieczonej cukinii z fetą

Aromatyczna zupa z cukinii, z pieczoną fetą z płatkami migdałowymi. 

Składniki:

2-3 porcje

cukinia  2 szt.

feta 100 g

cebula  1 szt.

czosnek  2 ząbki

pesto migdałowe lub zwykłe-2 łyżeczki

skórka z cytryny 1 łyżeczka

płatki migdałowe 2 łyżki

oliwa  3 łyżki

sól  do smaku

pieprz  do smaku

Przygotowanie:

Cukinię, cebulę i czosnek pokrój w dość dużą kostkę i ułóż w air fryerze, na wierzchu połóż fetę, skrop oliwą i zacznij piec w 160 st. C przez 10 minut. Następnie przełóż do ganka, wlej wodę tylko do zakrycia warzyw. Gotuj 10 minut. Dodaj pesto, skórkę oraz uprażone płatki migdałowe. Zostaw trochę do dekoracji. Zmiksuj zupę i dopraw solą i pieprzem. Podawaj od razu.

Polędwiczki w sosie z kurkami

Polędwiczki wieprzowe w sosie kurkowym z miso i śmietanką 18%. Do takich polędwiczek bardzo dobrze pasuje komosa pęczak ugotowany w bulionie, a na koniec wymieszany z odrobiną masła i posiekaną dymką.

Składniki 

 3-4 porcje:

1 duża polędwiczka wieprzowa, ok. 500-600 g

250-300 g kurek

1 mała szalotka lub  cebula

1 mały ząbek czosnku

200 ml śmietanki 18%

100 ml bulionu drobiowego lub warzywnego

1 pełna łyżeczka jasnej pasty miso 

1 łyżka masła

1 łyżka oliwy 

½ łyżeczki świeżo mielonego pieprzu

sól jeśli będzie trzeba

1-2 łyżki drobno posiekanego szczypiorku lub dymki

ugotowana komosa

Przygotowanie:

Polędwiczkę oczyść z błon i pokrój w plastry grubości około 2-2,5 cm.

Każdy kawałek bardzo delikatnie spłaszcz dłonią. Dopraw pieprzem. Z solą na tym etapie postępuj oszczędnie albo w ogóle jej nie dodawaj.

Na dużej patelni mocno rozgrzej oliwę. Smaż mięso partiami około 1½-2 minuty z każdej strony, żeby dobrze się przyrumieniło, ale nie wysuszyło.

Zdejmij na talerz. Mięso dojdzie później w sosie.

Kurki dokładnie oczyść. Większe przekrój, małe pozostaw w całości.

Na tę samą patelnię dodaj masło oraz drobno posiekaną szalotkę. Smaż około minuty.

Dodaj kurki i smaż na dość dużym ogniu 4-5 minut. Ważne, żeby grzyby się lekko zrumieniły, a nie dusiły we własnej wodzie.

Pod koniec dodaj drobno posiekany czosnek. Zrób sos miso. W małej miseczce wymieszaj:

1 łyżeczkę miso i 100 ml ciepłego bulionu. Mieszaj, aż pasta się rozpuści.

Wlej bulion z miso do kurek. Gotuj około 2 minut.

Zmniejsz ogień i dodaj 200 ml śmietanki 18%. Wymieszaj i podgrzewaj kilka minut, aż sos zacznie lekko gęstnieć.

Nie musi mocno wrzeć.

Włóż polędwiczki wraz z sokiem, który zebrał się na talerzu, z powrotem na patelnię.

Duś na bardzo małym ogniu jeszcze około 3-4 minut.

Spróbuj dopiero teraz. Jeżeli potrzeba, dodaj odrobinę soli. Najczęściej miso i naturalna słoność pozostałych składników wystarczają.

Na koniec dodaj świeżo mielony pieprz i szczypiorek lub cienko pokrojoną dymkę.

Makaron z cukinii z szynką

Makaron z cukinii z szynką i orzeszkami piniowymi to lLekki, szybki i bardzo prosty posiłek. Cukinia pozostaje lekko chrupiąca, a szynka, czosnek i podprażone orzeszki piniowe nadają całości wyrazisty smak.

Składniki 

2 porcje

2 średnie cukinie

4 plastry prosciutto cotto lub dobrej jakości szynki lub krewetki 

2 łyżki orzeszków piniowych

1 mały ząbek czosnku

2 łyżki oliwy z oliwek

kilka listków świeżej bazylii

sól

świeżo mielony czarny pieprz

opcjonalnie: 1-2 łyżki startego parmezanu

Przygotowanie

Cukinię umyj i za pomocą spiralizera przygotuj z niej cienkie nitki przypominające spaghetti. Orzeszki piniowe podpraż na suchej patelni przez 1-2 minuty, aż lekko się zezłocą. Przełóż na talerzyk.

Szynkę pokrój w cienkie paseczki. Na patelni rozgrzej oliwę, dodaj drobno posiekany czosnek i smaż przez kilkanaście sekund, uważając, aby się nie przypalił. Dodaj szynkę i podsmaż przez około minutę.

Następnie dodaj makaron z cukinii. Smaż krótko dosłownie 1 minutę mieszając. Cukinia powinna się ogrzać i lekko zmięknąć, ale pozostać sprężysta.

Dopraw świeżo mielonym pieprzem i w razie potrzeby odrobiną soli. Dodaj podprażone orzeszki piniowe i listki świeżej bazylii.

Podawaj od razu. Jeśli chcesz, całość możesz posypać niewielką ilością startego parmezanu.

Lava cake z cukrem kokosowym

Delikatny, intensywnie czekoladowy i lekki w środku. Najważniejsze, aby podawać go od razu po wyjęciu z piekarnika po kilku minutach zaczyna naturalnie opadać.

Składniki na 4 porcje

100 g gorzkiej czekolady 70%

50 g masła

3 jaja

35 g cukru kokosowego 

2 łyżki mąki (dałam orkiszową, przesianą)

szczypta soli

masło i do wysmarowania foremek

cukier do oprószenia foremek

Do podania:

kakao lub cukier puder

borówki, maliny albo truskawki

Przygotowanie

Piekarnik nagrzej do 200°C, góra-dół.

Cztery niewielkie kokilki dokładnie wysmaruj masłem, prowadząc pędzel od dna ku górze i posyp mąką. 

Czekoladę połam na kawałki i rozpuść razem z masłem w kąpieli wodnej. Odstaw na kilka minut, aby lekko przestygła.  Jaja ubij z cukrem kokosowym na puch.

Dodaj płynną czekoladę i wymieszaj szpatułką, starając się zachować jak najwięcej powietrza.

Masę przełóż do foremek, wypełniając je prawie do pełna. Wyrównaj powierzchnię. Możesz przejechać palcem po wewnętrznej krawędzi foremki, tworząc niewielki rowek. To pomaga sufletowi równomiernie rosnąć.

Piecz przez 7 minut jeśli ma być płynny i 10 minut dla bardziej biszkoptowej formy. Suflet powinien mocno wyrosnąć, być ścięty z zewnątrz i nadal delikatny w środku.

Podawaj natychmiast, oprószony kakao lub cukrem pudrem i udekorowany świeżymi owocami.

Jeśli zależy Ci na bardzo płynnym, czekoladowym środku takim jak często widać na zdjęciach deserów typu lava cake, piecz około 7-8 minut. Klasyczny suflet jest natomiast bardziej puszysty i napowietrzony niż fondant czekoladowy.

Kapuśniak po włosku

 

Kapuśniak po włosku z pancettą, oliwą i oregano i koprem włoskim czyli fenkułem.

Kapuśniak to zupa, która kojarzy się z domową kuchnią, chłodniejszymi dniami i porządną porcją rozgrzewającego smaku. Tym razem przygotowałam go trochę inaczej. Zamiast tradycyjnego boczku dodałam pancettę, a całość wzbogaciłam oliwą z oliwek i oregano. Ciekawym dodatkiem jest też fenkuł. 

To niewielka zmiana, ale zupa nabiera dzięki niej zupełnie innego charakteru. Nadal jest to dobrze znany kapuśniak, tylko w nieco lżejszej i bardziej włoskiej odsłonie. Pancetta, oliwa z oliwek i oregano bardzo dobrze łączą się z kwaśnym smakiem kapusty. 

Składniki:

300 g kapusty kiszonej

1/2 bulwy kopru włoskiego pokrojonego w piórka 

120-150 g pancetty

papryka ostra i słodka w proszku do smaku

4 ziemniaki

1 marchew

1 pietruszka

kawałek selera

cebula pokrojona w kosteczkę

1-2 łyżki oliwy z oliwek

około 1,5 l bulionu warzywnego lub mięsnego

1 łyżeczka suszonego oregano

2-3 liście laurowe (najlepiej świeże)

2-3 ziarna ziela angielskiego

świeżo mielony pieprz

sól do smaku

opcjonalnie trochę świeżej natki pietruszki do podania

Przygotowanie:

Pancettę pokrój w niewielką kostkę lub paski i usmaż wraz z cebulą na małej patelni. Rozgrzej w garnku łyżkę oliwy i dodaj warzywa korzeniowe pokrojone w niewielką kostkę, plasterki albo starte na tarce na dużych oczkach oraz koper włoski. Ziemniaki pokrój w większą kostkę i ugotuj w osobnym garnku około 15 minut. Podsmażone warzywa zalej bulionem, wrzuć liście laurowe i ziele angielskie oraz papryki w proszku. Gotuj około 10-15 minut.

Kapustę kiszoną, jeśli jest bardzo długa, lekko posiekaj. Dodaj ją do zupy i gotuj na małym ogniu kolejne 20-30 minut, aż kapusta i warzywa będą miękkie. Pod koniec dodaj ugotowane ziemniaki. Jeśli zupa będzie za kwaśna możesz wlać szklankę wody z gotujących się ziemniaków.

Pod koniec gotowania dodaj oregano, świeżo mielony pieprz i w razie potrzeby sól. Na sam koniec możesz dolać jeszcze odrobinę dobrej oliwy z oliwek dzięki temu jej smak będzie bardziej wyczuwalny.

Podawaj kapuśniak bardzo gorący, najlepiej z grzankami z żytniego chleba.

Gulasz po japońsku

 

Gulasz przygotowuje się podobnie jak polski gulasz. Zamiast polskich użyłam do niego przypraw japońskich takich jak imbir, minin a najlepiej sake, i miso. Pysznie smakuje z gryczanym makaronem. Do tego dania prawie nie użyłam soli, ponieważ samo miso i sos sojowy są bardzo słone. 

Składniki: 

2-3 porcje 

600 g wołowiny 

1-2 cebule 

2 ząbki czosnku 

1 łyżka jasnego miso 

1 łyżka octu ryżowego 

2 łyżki mirinu lub sake

kawałek imbiru 

1 duża marchewka 

2 łyżki sosu sojowego

sezam trochę 

olej sezamowy do smaku 

makaron gryczany do podania 

szczypta soli 

1-2 łyżki oleju ryżowego do smażenia 

Przygotowanie:

Wołowinę pokroić w małe kawałki, marchewkę obrać i pokroić skośne plasterki, cebulę pokroić w piórka, czosnek w plasterki. Kawałki wołowiny obsmażyć na niewielkiej ilości oleju,  następnie dodać cebulę czosnek i starty imbir. Po usmażeniu  wlać szklankę wody i dodać łyżkę miso. Kiedy  dobrze rozpuści się w wodzie dodać sos sojowy, ocet i mirin. Gotować do miękkości mięsa  około 40-50 minut. Ugotować  makaron według wskazówek na opakowaniu i odcedzić.  nałożyć porcję na talerz dodać gulasz,  posypać szczypiorkiem i uprażonym sezamem. Można dodać kilka kropel z oleju sezamowego.

Myślisz, że znasz zrazy? Te po włosku smakują zupełnie inaczej

Klasyczne zrazy wołowe można przygotować również w bardziej śródziemnomorskiej odsłonie. Zamiast ogórka kiszonego i boczku w środku znalazły się grillowana papryka, pesto i aromatyczny rozmaryn. Całość dopełnia delikatny sos z białego wina, bulionu, czosnku i kaparów.

Wołowina, grillowana papryka, rozmaryn, kapary i białe wino tworzą połączenie pełne smaku, które przenosi tradycyjne zrazy prosto do słonecznej Italii

Zrazy podałam z prostą sałatką z rukoli, oliwy i płatków parmezanu. To danie, które sprawdzi się zarówno na niedzielny obiad, jak i na kolację we włoskim stylu.

Składniki:

4 porcje

około 700 g wołowiny na zrazy, pokrojonej na 6–8 plastrów

4 szt grillowanej papryki w zalewie

1 łyżka pesto

1-2 gałązki świeżego rozmarynu lub 1 łyżeczka suszonego

sól i świeżo mielony pieprz

2 łyżki oliwy do smażenia

Sos z białego wina i kaparów

100 ml wytrawnego białego wina

1 szklanka bulionu wołowego lub warzywnego

1 łyżka kaparów

2 ząbki czosnku

1 łyżka mąki

sól i pieprz do smaku

Sałatka z rukoli

1/2 opakowania rukoli

2 łyżki dobrej oliwy

płatki parmezanu

świeżo mielony pieprz

Przygotowanie:

Plastry wołowiny delikatnie rozbij tłuczkiem, najlepiej przez kawałek folii spożywczej. Mięso oprósz solą i pieprzem.

Każdy plaster posmaruj cienką warstwą musztardy. Na środku ułóż paski grillowanej papryki i dodaj niewielką ilość posiekanego rozmarynu. Zawiń boki mięsa do środka, a następnie zwiń ciasne roladki. Zrazy możesz spiąć wykałaczkami albo obwiązać nicią kuchenną.

Na dużej patelni lub w szerokim garnku rozgrzej oliwę. Obsmaż zrazy z każdej strony, aż mięso dobrze się przyrumieni. 

Dodaj  posiekany czosnek i smaż jeszcze przez kilkanaście sekund, uważając, aby go nie przypalić. Wlej białe wino i gotuj przez 2-3 minuty, delikatnie zeskrobując z dna patelni wszystkie przypieczone fragmenty.

Dodaj szklankę bulionu oraz kapary. Zmniejsz ogień, przykryj patelnię i duś zrazy przez około 40-60 minut, w zależności od rodzaju mięsa. W trakcie duszenia obracaj je co pewien czas. Jeżeli sos zbyt szybko odparuje, dolej niewielką ilość bulionu lub wody.

Gdy mięso będzie miękkie, wyjmij zrazy na talerz. Mąkę dokładnie wymieszaj z zimną wodą, aby nie było grudek. Wlej ją cienkim strumieniem do sosu, cały czas mieszając. Gotuj przez 2-3 minuty, aż sos lekko zgęstnieje. Dopraw pieprzem i, jeśli potrzeba, niewielką ilością soli, kapary i bulion są już słone.

Włóż zrazy ponownie do sosu i podgrzewaj jeszcze przez kilka minut.

Sałatka z rukoli i parmezanu

Rukolę przełóż do miski, skrop oliwą i delikatnie wymieszaj. Na wierzchu ułóż płatki parmezanu i oprósz świeżo mielonym pieprzem.

Zrazy podawaj z sosem, rukolą i płatkami parmezanu. Pasują do nich także pieczone ziemniaki, delikatne purée, polenta albo świeża ciabatta, którą można zebrać aromatyczny sos z talerza.

Salsa z ogórków małosolnych z zielonym jabłkiem

 

Lekka świeża salsa z ogórków małosolnych z zielonym jabłkiem w pysznym musztardowym dressingu. Możesz dodać cebulkę, dymke lub szczypiorek. Tak jak lubisz.

Świetny dodatek do pieczonych polędwiczek, drobiu i ryb. 

Składniki:

4 ogórki małosolne

1 ogórek gruntowy

1 zielone jabłko granny smith

koperek

dressing:

1/2 szklanki wody z ogórków małosolnych

4 łyżki oliwy

2 łyżeczki musztardy francuskiej

pieprz

Przygotowanie:

Ogórki i jabłko pokroić w kosteczkę, dodać posiekany koperek. Przygotować dressing mieszając składniki w słoiczku i mocno potrząsając. Zalać salsę i wymieszać, posypać koperkiem. 

Rollsy jagodowe z kremem

Miękkie, puszyste rollsy z mąki orkiszowej, wypełnione jagodami z odrobiną cynamonu i przykryte delikatnym kremem na bazie serka Philadelphia. Najlepiej smakują jeszcze lekko ciepłe, kiedy jagodowe nadzienie jest soczyste, a krem zaczyna delikatnie rozpływać się na drożdżowym cieście.

To dobry pomysł na letni podwieczorek, weekendowe śniadanie albo słodki wypiek do kawy. Z podanych składników przygotujesz około 9 dużych rollsów. 

Składniki 

450 g mąki orkiszowej

60 g cukru trzcinowego 

jajko

7g suszonych drożdży 

szczypta soli 

1 szklanka mleka ( 200 ml) lub napój roślinny 

50 g rozpuszczonego masła lub oliwy

1,5 szklanki jagód 

1 łyżka cukru pudru trzcinowego (zmieniłam w młynku)

1łyżeczka cynamonu 

Krem

80 go masła 

120 g serka Philadelphia 

1 czubata łyżka cukru pudru trzcinowego 

Przygotowanie

Do dużej miski wsyp mąkę, cukier, suszone drożdże oraz szczyptę soli. Wymieszaj.

Dodaj jajko, lekko ciepłe mleko i rozpuszczone, przestudzone masło. Wyrabiaj ciasto przez około 8–10 minut, aż stanie się miękkie, gładkie i elastyczne. Ciasto orkiszowe może pozostać nieco bardziej delikatne niż tradycyjne ciasto pszenne, dlatego nie należy dosypywać zbyt dużo mąki.

Przykryj miskę ściereczką i pozostaw ciasto w ciepłym miejscu na około 30- 45 minut, aż wyraźnie zwiększy objętość.

Jagody delikatnie wymieszaj z cukrem pudrem i cynamonem.

Wyrośnięte ciasto przełóż na lekko oprószony mąką blat. Rozwałkuj na prostokąt o wymiarach około 35 × 45 cm.

Rozłóż jagody na cieście, pozostawiając około 2 cm wolnego brzegu. Zwiń ciasto w roladę, zaczynając od dłuższego boku.

Roladę podziel na 9 kawałków. Najwygodniej przeciąć ją ostrym nożem lub za pomocą czystej nici.

Rollsy ułóż przecięciem do góry w formie wyłożonej papierem do pieczenia. Pozostaw między nimi niewielkie odstępy. Przykryj i odstaw jeszcze na około 20-30 minut.

Piecz w piekarniku nagrzanym do 180°C, grzanie góra-dół, przez około 25-30 minut, aż rollsy wyrosną i lekko się zarumienią.

Przygotuj krem. Miękkie masło utrzyj z cukrem pudrem. Dodaj serek Philadelphia i krótko wymieszaj, tylko do połączenia składników.

Krem rozprowadź na lekko przestudzonych rollsach. Możesz pokryć nim całą powierzchnię albo pozostawić widoczne fragmenty jagodowego nadzienia.

Lody z mrożonego kiwi i banana

 

Proste i pyszne lody z kiwi i banana. Nie potrzeba śmietanki, maszynki do lodów ani długiej listy składników. Wystarczą dojrzałe owoce i kilka minut, aby przygotować domowe lody, które są naturalnie słodkie, kremowe i pełne owocowego smaku.

Kiwi dodaje przyjemnej, lekko kwaskowej nuty, banan odpowiada za aksamitną konsystencję

Składniki:

5 szt. miękkiego kiwi

2 banany

mięta ( listki opcjonalnie)

Przygotowanie

Kiwi ( musi być dojrzałe i miękkie) obrać ze skórki i pokroić w kostkę. Włożyc do pojemnika i zamrozić na płasko w zamrażarce ( najlepiej zrobić to dzień wcześniej). Po godzinie lub dwóch wstrząsnąć pojemnikiem i włożyć z powrotem do zamrażarki. Następnego dnia kiedy mamy zamiar podać lody przełożyć zamrożone kiwi do naczynia miksującego, dodać banana pokrojonego w plastry i zmiksować. Przełożyć do naczynek.

Chłodnik z fetą z jajkiem

Kremowy chłodnik na bazie kefiru z fetą z ogórkiem, koperkiem i bazylią. Dodałam kawałki słonej fety oraz jajko na półmiękko, którego płynne żółtko pysznie łączy się z chłodną zupą. Dodałam także prażone orzechy laskowe dla smaku i chrupkości.To prosty obiad, który nie tylko syci, ale też przyjemnie orzeźwia.

Składniki

(4 porcje)

700 ml kefiru
300 g jogurtu greckiego
1 ogórek
150 g sera feta
4 jajka
orzechy laskowe garść
1 mały pęczek koperku
1 pęczek bazylii
kilka listków bazylii do dekoracji
skórka z cytryny
1-2 łyżki soku z cytryny
2 łyżki oliwy extra virgin
sól i świeżo mielony pieprz do smaku

Przygotowanie

Ogórka umyj. Połowę zetrzyj na tarce o grubych oczkach, a drugą połowę pokrój w drobną kostkę.
Koperek drobno posiekaj.
W misce zmiksuj kefir z jogurtem greckim i fetą. Dodaj ogórek i bazylię Zmiksuj. Dodaj koperek, sok z cytryny oraz oliwę. Dopraw pieprzem i jeśli potrzeba niewielką ilością soli (pamiętaj, że feta jest słona).
Chłodnik wstaw do lodówki na minimum godzinę, aby smaki dobrze się połączyły.
Jajka ugotuj na półmiękko (około 6-7 minut), ostudź i przekrój na połówki.
Rozlej chłodnik do misek. Dodaj kostki ogórka, orzechy oraz połówki jajek. Udekoruj świeżym koperkiem i listkami bazylii. Na koniec możesz skropić całość odrobiną dobrej oliwy i oprószyć świeżo mielonym pieprzem.

Granita z zielonej herbaty

 

Czy jest coś bardziej orzeźwiającego niż domowa granita przygotowana z dobrej jakości zielonej herbaty? Granita to włoski deser, który powstaje z mrożonego naparu i zachwyca delikatnymi kryształkami lodu. W mojej wersji zielona herbata spotyka się z aromatyczną miętą i świeżą cytryną, tworząc napój idealny na upalne dni.

Granita jest lekka, naturalna i doskonale gasi pragnienie. Można podać ją jako deser, letni napój lub elegancki przerywnik między daniami podczas przyjęcia.

Składniki (2-4 porcje)

500 ml świeżo zaparzonej zielonej herbaty

2-3 łyżki miodu lub syropu klonowego (lub erytrytol do smaku)

sok z 1/2 cytryny

garść świeżej mięty

skórka otarta z ½ cytryny (opcjonalnie)

plasterki cytryny do dekoracji

imbir opcjonalnie

Przygotowanie

Zieloną herbatę zaparz zgodnie z zaleceniami producenta (najlepiej 70-80°C przez około 5 minut). Pozostaw do całkowitego ostygnięcia.

Do zimnego naparu dodaj miód lub inny wybrany słodzik, sok z cytryny oraz drobno posiekane listki mięty. Wymieszaj.

Przelej płyn do płaskiego pojemnika i wstaw do zamrażarki.

Co 40- 50  minut przemieszaj całość widelcem, rozbijając tworzące się kryształki lodu. Powtarzaj tak przez około 3-4 godziny, aż powstanie puszysta, śnieżna granita.

Przed podaniem ponownie delikatnie rozdrobnij granitę widelcem i przełóż do schłodzonych szklanek.

Udekoruj plasterkiem cytryny, listkami mięty oraz odrobiną startej skórki cytrynowej.

Sałatka z burratą, arbuzem i pomidorami

Są takie połączenia smaków, które idealnie wpisują się w letnie dni. Soczysty arbuz, słodkie pomidory, kremowa burrata i chrupiąca sałata rzymska tworzą lekką kompozycję, która zachwyca smakiem. To danie inspirowane kuchnią śródziemnomorską, gdzie najważniejsza jest jakość składników i ich naturalny smak.

Arbuz wnosi do sałatki świeżość i delikatną słodycz, pomidory dodają soczystości, a burrata sprawia, że całość staje się wyjątkowo kremowa. Kilka listków mięty podkreśla letni charakter dania i nadaje mu przyjemny, orzeźwiający aromat.

To idealna propozycja na lekki lunch, kolację lub elegancką przystawkę podczas spotkań w ogrodzie.

Składniki 

(2–3 porcje)

1 kulka burraty

250 g arbuza

2 duże pomidory żółte

150 g pomidorków koktajlowych

1 mała sałata rzymska

kilka listków świeżej mięty

2-3 łyżki oliwy extra virgin

1 łyżka soku z cytryny

świeżo mielony pieprz

sól morska do smaku

Przygotowanie:

Sałatę rzymską umyj, osusz i porwij na mniejsze kawałki. Rozłóż na półmisku lub w szerokiej misce.

Arbuz pokrój w kostkę. Jeśli ma pestki, usuń je przed dodaniem do sałatki.

Pomidory pokrój w większe cząstki, a pomidorki koktajlowe przekrój na połówki.

Na przygotowanej sałacie ułóż kawałki arbuza oraz pomidory.

Na środku umieść burratę.

Skrop całość oliwą oraz sokiem z cytryny. Dopraw świeżo mielonym pieprzem i odrobiną soli.

Przed podaniem udekoruj listkami mięty.

Do sałatki świetnie pasuje również świeża bazylia.Dla bardziej wyrazistego smaku można dodać kilka kropel kremu balsamicznego. Doskonałym dodatkiem będą także prażone pistacje lub orzeszki piniowe.

Sałatka z halloumi z truskawkami z zieloną soczewicą

To połączenie śródziemnomorskich smaków z sezonowymi owocami pokazuje, że sałatka może być pełnowartościowym i bardzo efektownym posiłkiem. Halloumi dodaje smaku i sytości, soczewica dostarcza białka i błonnika, a truskawki przełamują całość przyjemną słodyczą.Zamiast truskawek świetnie sprawdzą się maliny lub brzoskwinie.

Składniki (2 porcje)

100 g zielonej soczewicy (francuska)

150 g sera halloumi

2 garście rukoli

8–10 truskawek

8 pomidorków koktajlowych

2 łyżki pestek dyni (posprażonych)

Dressing:

3 łyżki oliwy extra virgin

1 łyżka soku z cytryny

1 łyżeczka miodu

1 łyżeczka musztardy Dijon

sól i świeżo mielony pieprz

Przygotowanie:

Soczewicę przepłucz i ugotuj według instrukcji na opakowaniu. Odcedź i pozostaw do ostygnięcia. Halloumi pokrój w kostkę lub grubsze plastry. Rozgrzej suchą patelnię grillową i smaż ser po około 2 minuty z każdej strony, aż nabierze złotego koloru. Truskawki przekrój na połówki lub ćwiartki. Pomidorki koktajlowe pokrój na połówki.

W dużej misce wymieszaj rukolę z soczewicą. Dodaj pomidorki oraz truskawki. Na wierzchu ułóż grillowane halloumi.

W małym słoiczku wymieszaj wszystkie składniki dressingu. Polej sałatkę tuż przed podaniem.

Jeśli lubisz chrupać, posyp całość uprażonymi pestkami dyni. 

Jambalaya z kurczakiem i choriso

Jambalaya to danie z południa Ameryki, przede wszystkim z Luizjany, z kuchni kreolskiej i cajun. Potrawa powstała w Luizjanie z mieszanki wpływów francuskich, hiszpańskich, afrykańskich i lokalnych. Britannica opisuje ją jako danie kojarzone z Luizjaną: mięso lub owoce morza, warzywa, bulion, ryż i przyprawy.

Jambalaya to jednogarnkowe danie z ryżem. Ryż gotuje się razem z resztą składników, trochę jak w paelli albo w jollof rice. Typowe składniki to: ryż, cebula, seler naciowy, papryka, czosnek, kiełbasa andouille, kurczak, krewetki, raki albo inne owoce morza. 

 Składniki:

4 udka z kurczaka, bez kości i bez skóry, pokrojone na kawałki 

75 g chorizo ​​lub  kabanosów 

1 łyżka oliwy z oliwek

1cebula drobno posiekana

1 łodyga selera drobno posiekana

1 ząbek czosnku  drobno posiekany

1 czerwona papryka pokrojona w cienkie plasterki

200 g puszka krojonych pomidorów lub kilka świeżych małych pomidorków 

½ łyżeczki pieprzu cayenne 

150 g ryżu basmati (dałam czerwony)

200 ml bulionu z kurczaka (dałam bulion w proszku)

sól i świeżo zmielony czarny pieprz

garść świeżej pietruszki lub kolendry

Przygotowanie:

Rozgrzej oliwę na patelni i smaż kurczaka i kiełbasę przez 3 minuty. Dodaj cebulę i seler, dobrze dopraw solą i pieprzem. Smaż przez 5 minut mieszając. Dodaj czosnek i pieprz cayenne i smaż przez 2 minuty, a następnie dodaj ryż jeśli wybrałaś ryż czerwony to dodaj już lekko podgotowany minimum 15 minut, mój gotował się 30 minut aby był miękki) i dobrze wymieszaj. Zalej bulionem, doprowadź do wrzenia, przykryj, zmniejsz ogień do duś 15 minut.

Wyłącz ogień i odstaw ryż na  kilka minut. Zdejmij pokrywkę, rozluźnij ryż i podawaj natychmiast, udekorowany natką pietruszki lub kolendrą. 

Pistacjowe słodkości

Pyszna, słodka a w dodatku cała pistacjowa. Taka jest nowa książka kucharska Sam Dixon "Pistacjowe słodkości" przepisy dla miłośników zielonych orzeszków wydawnictwa Znak. Pistacjowy to najmodniejszy kolor i smak tego sezonu. W książce znajdziemy  przepisy na szybkie przekąski, ciasta i ciasteczka, wypieki bułeczki i desery a wszystko to z pistacjami. Orzech pistacjowy w 60 słodkich wersjach. Autorka wysuwa tezę że moda na  pistacje została wykreowana przez media społecznościowe. A sławę swoją zawdzięczają dubajskiej czekoladzie. Orzechy pistacjowe to wymarzony składnik  cukierników. Znakomicie nadają się do delikatnych wypieków, napojów na przykład do caffe latte i do deserów. Ale przede wszystkim to bardzo wartościowy składnik odżywczy. Kiedyś przeczytałam że jednen orzeszek pistacjowy ma tylko 3 kalorie. Są więc niskokaloryczne, regulują poziom cukru we krwi, wspierają zdrowe jelit a także wspomagają utratę wagi, są pełne dobroczynnych antyoksydantów. Przepyszną przekąską wydają sie być daktyle nadziewane masłem pistacjowym. Sam przepis na masło pistacjowe też znajdziesz w książce. Przepis na blok czekoladowy "Rocky Road czekoladowe kocie łby" mocno przypominają ten nasz prl-owski blok czekoladowy. Zawiera herbatniki, gorzką mleczną czekoladę, pianki marshmellow, popcorn i suszone wiśnie. Pysznie wyglądają też ciastka doprawione nietypowymi składnikami np. nasionami kopru włoskiego. Myślę że to będzie świetne połączenie. Wspaniałym, nietuzinkowym pomysłem jest przepis na baklawę z pistacjami.To świetna odmiana dla klasycznej baklawy którą znam. Wkrótce zajmę się przygotowaniem rolady biszkoptowej z matchą i kremem pistacjowym w środku z truskawkami. Właśnie trwa sezon na polskie truskawki. 

Przepisy w książce uwzględniają każdą porę roku. Autorka łączy orzeszki pistacjowe z sezonowymi owocami: z truskawkami, z rabarbarem, z gruszką i śliwkami, pomarańczami. Kusząco wygląda maślane wilgotne blondies z dodatkiem słodkich pistacji i karmelowej blond czekolady z rozgrzewającą nutą kardamonu. To propozycja na jesienne i zimowe desery. Jesienią obowiązkową pozycją wydaje się być pudding ryżowy z pistacjami i pieczonymi śliwkami. Kojący, delikatny i aksamitny. Któż z nas nie kocha czekoladowego lava cake? A co powiecie na pistacjowe lava cake. Propozycji do wyboru jest mnóstwo. Wybierzcie dla siebie to co najbardziej jest wasze. 

Pistacjom pod każdym względem mówię TAK 💚

Bardzo dziękuję wydawnictwu Znak za egzemplarz książki. Premiera książki 03.06.2026

Sos do sałatki Cezar z historią

Historia sałatki Cezar jest jednym z ciekawszych przykładów tego, jak proste danie może stać się ikoną światowej kuchni. 

Sałatka Cezar pochodzi od nazwiska włoskiego restauratora Césara Cardiniego, który na początku XX wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W czasach prohibicji prowadził restaurację w meksykańskim mieście Tijuana, tuż przy granicy z Kalifornią. Było to miejsce chętnie odwiedzane przez Amerykanów, którzy przyjeżdżali tam, by legalnie spożywać alkohol.

Historia czy raczej legenda mówi o dniu 4 lipca 1924 roku kiedy to restauracja Cardiniego była pełna gości, a zapasy w kuchni zaczynały się kończyć. Z dostępnych składników czyli sałaty rzymskiej, jajek, oliwy, cytryny, chleba i sera powstało improwizowane danie, które miało być szybkim rozwiązaniem problemu. Cardini przygotował je przy stoliku gości, mieszając składniki na ich oczach. Ten teatralny sposób prygotowania i podania stał się częścią legendy sałatki.

Pierwotna wersja była znacznie prostsza niż dzisiejsze interpretacje. Zawierała całe liście sałaty rzymskiej, które jedzono rękami, jajko lekko sparzone (aby uzyskać kremową konsystencję), oliwę z oliwek, sok z cytryny, parmezan oraz grzanki. Co istotne, w oryginalnym przepisie nie było anchois a charakterystyczny smak umami pochodził z angielskiego sosu Worcestershire.

W kolejnych latach przepis ewoluował. Zaczęto dodawać anchois, czosnek, musztardę, a sos przekształcił się w emulsję przypominającą konsystencją majonez. Wersje z kurczakiem czy krewetkami pojawiły się jeszcze później. 

Istnieją też inne wersje historii. Brat Cesara, Alex Cardini, twierdził, że to on stworzył wariant nazwany „Aviator’s Salad”, który był bardzo zbliżony do Cezara i zawierał anchois. Możliwe więc, że to właśnie on wprowadził ten składnik do przepisu, który później stał się standardem.

Jedno pozostaje pewne: sałatka Cezar powstała na styku kultur  włoskiej tradycji kulinarnej i amerykańskiego stylu życia. Smaczne połączenie sprawiło, że szybko zdobyła popularność w Hollywood, a następnie na całym świecie.

Kuchnia francuska nadała jej formę, jaką znamy dziś czyli emulsyjny sos robiony jak majonez, a nie tylko mieszanka składników.

Dziś sałatka Cezar jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dań światowej gastronomii. Jej siła tkwi w prostocie i równowadze smaków. 

Sos Cezar  wersja podstawowa (styl francuski)

Składniki 

(2–3 porcje)

1 żółtko (bardzo świeże)

1 mały ząbek czosnku

4 fileciki anchois

1-2 łyżeczka musztardy Dijon

1–2 łyżki soku z cytryny

50–80 ml oliwy z oliwek (łagodnej)

20 g drobno startego parmezanu

kilka kropli sosu Worcestershire

świeżo mielony pieprz

opcjonalnie: 1–2 łyżki śmietanki (opcjonalnie)

Przygotowanie

Na desce rozetrzyj czosnek z anchois na gładką pastę. 

W misce utrzyj żółtko z musztardą i sokiem z cytryny.

Dodaj pastę anchois i dokładnie wymieszaj.

Powoli, cienkim strumieniem wlewaj oliwę, cały czas mieszając (jak przy majonezie).

Sos powinien zgęstnieć i stać się kremowy.

Dodaj parmezan, kilka kropli Worcestershire i pieprz.

Jeśli chcesz bardziej francuskiej, aksamitnej wersji – dodaj odrobinę śmietanki.

Smak sosu:

kremowy, ale nie ciężki

wyraźnie umami (anchois)

 lekko kwaśny i świeży

 z delikatną pikantnością czosnku i musztardy

Jak podawać 

sałata rzymska

grzanki smażone na maśle z czosnkiem

parmezan w płatkach

kurczak lub krewetki

Sernik na zimno w słoiku

Lekki, kremowy i bez dodatku cukru. Jest lekki, delikatny i ma piękny, naturalny smak mango bez sztucznych aromatów czy gotowych pulp. Bazą jest jogurt grecki i skyr, dzięki czemu sernik jest bardziej świeży i „puszysty” niż klasyczne ciężkie serniki. Mus z dojrzałego mango z dodatkiem chia tworzy warstwę przypominającą owocowy krem, lekko egzotyczny, słoneczny i bardzo letni.

To deser, który dobrze smakuje nawet prosto z lodówki w upalny dzień.

 Składniki:

300 g jogurtu greckiego temperatura pokojowa

300 g skyru naturalnego temperatura pokojowa

50-80 g erytrolu

2 łyżki żelatyny 

1 łyżeczka wanilii

Mus mango:

1 dojrzałe mango

1 łyżka nasion chia

 Przygotowanie:

Mango obierz i zmiksuj na gładki mus. Dodaj chia i dobrze wymieszaj. Odstaw na około 15 minut, aż chia lekko zgęstnieje.

W misce wymieszaj jogurt grecki, skyr, erytrol i wanilię. Jeśli chcesz bardziej stabilny sernik dodaj odrobinę mąki kokosowej lub rozpuszczoną w niewielkiej ilości gorącej wody żelatyny i dobry wymieszaj. Masę rozłóż do słoiczków i nałóż muss z mango. Postów płatkami migdałów. 

Wskazówki

najlepsze będą bardzo dojrzałe mango - naturalnie słodkie i aromatyczne

chia zagęszcza mus bez potrzeby używania żelatyny

skyr nadaje lekkości i wysokiej zawartości białka

Podawaj schłodzony z:

świeżym mango

limonką

prażonym kokosem

albo odrobiną matchy dla kontrastu kolorów

płatkami migdałowymi 

Gruzińska zupa charczo

Przepisu na zupę charczo czyli  sup-charcho szukałam na gruzińskich blogach. Zupa zachwyciła mnie już od samego czytania. Dodaje się do niej mielonych orzechów włoskich, które uwielbiam. Przez co zupa jet sycąca i zdrowa. Tradycyjna gruzińska zupa charcho gotowana jest na mięsie kurczaka, wołowinie lub cielęcinie, na mięsnym bulionie z ryżem, pomidorami i aromatycznymi przyprawami. Zamiast pomidorów można użyć tkemali albo kawałków tklapi, czyli kwaśnego gruzińskiego płata śliwkowego. Dodatkowo gruziński szef Michaeil Avsajanishvili w rozmowie dla Fortuna.ge podkreśla, że w prawdziwym tradycyjnym sup-charcho ważne są tkemali/tklapi, tłusta wołowina lub cielęcina, cebula, przyprawa do charcho, ryż, kolendra, czosnek i seler naciowy lub natka selera.

Tradycyjne gruzińskie sup-charcho wersja domowa. Wiele przypraw użytych do zupy można kupić w sklepach internetowych.

Składniki

4 porcje

Składniki

4 porcje

500g  tłustszej wołowiny, najlepiej z kością: pręga, mostek, łata, szponder albo żebra wołowe (dałam cielęcinę)

1 litr bulionu wołowego lub z kurczaka 

1 duża cebula

100  ryżu, najlepiej okrągłego lub średniego (pominęłam - dodałam tylko orzechy włoskie)

2 łyżki sosu tkemali albo 1-2 kawałki tklapi (nie dałam)

1-2 łyżki koncentratu pomidorowego albo 2-3 obrane pomidory

3 ząbki czosnku

30g masła (dałam oliwę)

1/2 łyżeczki kolendry

1/2 łyżeczka utskho suneli - gruzińska kozieradka błękitna (dałam zwykłą kozieradkę)

1/2 łyżeczki cząbru

1/2 łyżeczki nasion kopru włoskiego

1 łyżeczka chmeli suneli albo przyprawy do charcho, jeśli masz

ostra papryka lub pieprz do smaku

80 g mielonych orzechów włoskich

sól

mały pęczek świeżej kolendry

trochę natki pietruszki

łodyga selera naciowego lub trochę liści selera

Przygotowanie:

Ugotuj mocny bulion. Wybrane mięso zalej zimną wodą. Doprowadź do wrzenia, zbierz pianę, zmniejsz ogień, dopraw solą i gotuj powoli około 1,5 godziny, aż mięso będzie miękkie ( kurczak i cielęcina są miękkie po 40 minutach do godziny). Ugotowane mięso wyjmij, przestudź i pokrój na kawałki. Podsmaż pokrojoną w kostkę cebulę na maśle lub oleju/oliwie. Dodaj przyprawy i posiekany czosnek. Wlej chochlę bulion, dodaj orzechy włoskie wymieszaj. Przelej zawartość do bulionu. Dodaj wcześniej ugotowane i pokrojone mięso z powrotem do garnka. Gotuj 10-15 minut, żeby smaki się połączyły. Wsyp wypłukany ryż i gotuj, aż będzie miękki ok. 10-15 minut. W wersjach gruzińskich ryż jest jednym z podstawowych składników sup-charcho. Dodaj kwaśny element: tkemali albo tklapi w polskich warunkach koncentrat pomidorowy. 

Dopraw i wykończ świeżą zieleniną.

Dodaj sól, pieprz, ostrą paprykę, świeżą kolendrę i pietruszkę. Gotuj jeszcze 2-3 minuty i odstaw pod przykryciem na 10 minut.

 Zamienniki w Polsce: jeżeli nie masz tklapi, kup gruziński sos tkemali. Jeśli nie masz tkemali, najbliższy domowy zamiennik to: 2 łyżki kwaśnego powidła śliwkowego albo przecieru z kwaśnych śliwek + 1 łyżeczka soku z cytryny + odrobina czosnku i kolendry. To już zamiennik, nie oryginał.