Jambalaya z kurczakiem i choriso

Jambalaya to danie z południa Ameryki, przede wszystkim z Luizjany, z kuchni kreolskiej i cajun. Potrawa powstała w Luizjanie z mieszanki wpływów francuskich, hiszpańskich, afrykańskich i lokalnych. Britannica opisuje ją jako danie kojarzone z Luizjaną: mięso lub owoce morza, warzywa, bulion, ryż i przyprawy.

Jambalaya to jednogarnkowe danie z ryżem. Ryż gotuje się razem z resztą składników, trochę jak w paelli albo w jollof rice. Typowe składniki to: ryż, cebula, seler naciowy, papryka, czosnek, kiełbasa andouille, kurczak, krewetki, raki albo inne owoce morza. 

 Składniki:

4 udka z kurczaka, bez kości i bez skóry, pokrojone na kawałki 

75 g chorizo ​​lub  kobanosów 

1 łyżka oliwy z oliwek

1cebula drobno posiekana

1 łodyga selera drobno posiekana

1 ząbek czosnku  drobno posiekany

1 czerwona papryka pokrojona w cienkie plasterki

200 g puszka krojonych pomidorów lub kilka świeżych małych pomidorków 

½ łyżeczki pieprzu cayenne 

150 g ryżu basmati (dałam czerwony)

200 ml bulionu z kurczaka (dałam bulion w proszku)

sól i świeżo zmielony czarny pieprz

garść świeżej pietruszki lub kolendry

Przygotowanie:

Rozgrzej oliwę na patelni i smaż kurczaka i kiełbasę przez 3 minuty. Dodaj cebulę i seler, dobrze dopraw solą pieprzem i smaż przez 5 minut mieszając. Dodaj czosnek i pieprz cayenne i smaż przez 2 minuty, a następnie dodaj ryż jeśli wybrałaś ryż czerwony to dodaj już lekko podgotowany minimum 15 minut, mój gotował sie 30 minut aby był miękki) i dobrze wymieszaj. Zalej bulionem, doprowadź do wrzenia, przykryj, zmniejsz ogień do duś 15 minut.

Wyłącz ogień i odstaw ryż na  kilka minut. Zdejmij pokrywkę, rozluźnij ryż i podawaj natychmiast, udekorowany natką pietruszki lub kolendrą. 

Sos do sałatki Cezar z historią

Historia sałatki Cezar jest jednym z ciekawszych przykładów tego, jak proste danie może stać się ikoną światowej kuchni. 

Sałatka Cezar pochodzi od nazwiska włoskiego restauratora Césara Cardiniego, który na początku XX wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W czasach prohibicji prowadził restaurację w meksykańskim mieście Tijuana, tuż przy granicy z Kalifornią. Było to miejsce chętnie odwiedzane przez Amerykanów, którzy przyjeżdżali tam, by legalnie spożywać alkohol.

Historia czy raczej legenda mówi o dniu 4 lipca 1924 roku kiedy to restauracja Cardiniego była pełna gości, a zapasy w kuchni zaczynały się kończyć. Z dostępnych składników czyli sałaty rzymskiej, jajek, oliwy, cytryny, chleba i sera powstało improwizowane danie, które miało być szybkim rozwiązaniem problemu. Cardini przygotował je przy stoliku gości, mieszając składniki na ich oczach. Ten teatralny sposób prygotowania i podania stał się częścią legendy sałatki.

Pierwotna wersja była znacznie prostsza niż dzisiejsze interpretacje. Zawierała całe liście sałaty rzymskiej, które jedzono rękami, jajko lekko sparzone (aby uzyskać kremową konsystencję), oliwę z oliwek, sok z cytryny, parmezan oraz grzanki. Co istotne, w oryginalnym przepisie nie było anchois a charakterystyczny smak umami pochodził z angielskiego sosu Worcestershire.

W kolejnych latach przepis ewoluował. Zaczęto dodawać anchois, czosnek, musztardę, a sos przekształcił się w emulsję przypominającą konsystencją majonez. Wersje z kurczakiem czy krewetkami pojawiły się jeszcze później. 

Istnieją też inne wersje historii. Brat Cesara, Alex Cardini, twierdził, że to on stworzył wariant nazwany „Aviator’s Salad”, który był bardzo zbliżony do Cezara i zawierał anchois. Możliwe więc, że to właśnie on wprowadził ten składnik do przepisu, który później stał się standardem.

Jedno pozostaje pewne: sałatka Cezar powstała na styku kultur  włoskiej tradycji kulinarnej i amerykańskiego stylu życia. Smaczne połączenie sprawiło, że szybko zdobyła popularność w Hollywood, a następnie na całym świecie.

Kuchnia francuska nadała jej formę, jaką znamy dziś czyli emulsyjny sos robiony jak majonez, a nie tylko mieszanka składników.

Dziś sałatka Cezar jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dań światowej gastronomii. Jej siła tkwi w prostocie i równowadze smaków. 

Sos Cezar  wersja podstawowa (styl francuski)

Składniki 

(2–3 porcje)

1 żółtko (bardzo świeże)

1 mały ząbek czosnku

4 fileciki anchois

1-2 łyżeczka musztardy Dijon

1–2 łyżki soku z cytryny

50–80 ml oliwy z oliwek (łagodnej)

20 g drobno startego parmezanu

kilka kropli sosu Worcestershire

świeżo mielony pieprz

opcjonalnie: 1–2 łyżki śmietanki (opcjonalnie)

Przygotowanie

Na desce rozetrzyj czosnek z anchois na gładką pastę. 

W misce utrzyj żółtko z musztardą i sokiem z cytryny.

Dodaj pastę anchois i dokładnie wymieszaj.

Powoli, cienkim strumieniem wlewaj oliwę, cały czas mieszając (jak przy majonezie).

Sos powinien zgęstnieć i stać się kremowy.

Dodaj parmezan, kilka kropli Worcestershire i pieprz.

Jeśli chcesz bardziej francuskiej, aksamitnej wersji – dodaj odrobinę śmietanki.

Smak sosu:

kremowy, ale nie ciężki

wyraźnie umami (anchois)

 lekko kwaśny i świeży

 z delikatną pikantnością czosnku i musztardy

Jak podawać 

sałata rzymska

grzanki smażone na maśle z czosnkiem

parmezan w płatkach

kurczak lub krewetki

Gruzińska zupa charczo

Przepisu na zupę charczo czyli  sup-charcho szukałam na gruzińskich blogach. Zupa zachwyciła mnie już od samego czytania. Dodaje się do niej mielonych orzechów włoskich, które uwielbiam. Przez co zupa jet sycąca i zdrowa. Tradycyjna gruzińska zupa charcho gotowana jest na mięsie kurczaka, wołowinie lub cielęcinie, na mięsnym bulionie z ryżem, pomidorami i aromatycznymi przyprawami. Zamiast pomidorów można użyć tkemali albo kawałków tklapi, czyli kwaśnego gruzińskiego płata śliwkowego. Dodatkowo gruziński szef Michaeil Avsajanishvili w rozmowie dla Fortuna.ge podkreśla, że w prawdziwym tradycyjnym sup-charcho ważne są tkemali/tklapi, tłusta wołowina lub cielęcina, cebula, przyprawa do charcho, ryż, kolendra, czosnek i seler naciowy lub natka selera.

Tradycyjne gruzińskie sup-charcho wersja domowa. Wiele przypraw użytych do zupy można kupić w sklepach internetowych.

Składniki

4 porcje

Składniki

4 porcje

500g  tłustszej wołowiny, najlepiej z kością: pręga, mostek, łata, szponder albo żebra wołowe (dałam cielęcinę)

1 litr bulionu wołowego lub z kurczaka 

1 duża cebula

100  ryżu, najlepiej okrągłego lub średniego (pominęłam - dodałam tylko orzechy włoskie)

2 łyżki sosu tkemali albo 1-2 kawałki tklapi (nie dałam)

1-2 łyżki koncentratu pomidorowego albo 2-3 obrane pomidory

3 ząbki czosnku

30g masła (dałam oliwę)

1/2 łyżeczki kolendry

1/2 łyżeczka utskho suneli - gruzińska kozieradka błękitna (dałam zwykłą kozieradkę)

1/2 łyżeczki cząbru

1/2 łyżeczki nasion kopru włoskiego

1 łyżeczka khmeli suneli albo przyprawy do charcho, jeśli masz

ostra papryka lub pieprz do smaku

80 g mielonych orzechów włoskich

sól

mały pęczek świeżej kolendry

trochę natki pietruszki

łodyga selera naciowego lub trochę liści selera

Przygotowanie:

Ugotuj mocny bulion. Wybrane mięso zalej zimną wodą. Doprowadź do wrzenia, zbierz pianę, zmniejsz ogień, dopraw solą i gotuj powoli około 1,5 godziny, aż mięso będzie miękkie ( kurczak i cielęcina są miękkie po 40 minutach do godziny). Ugotowane mięso wyjmij, przestudź i pokrój na kawałki. Podsmaż pokrojoną w kostkę cebulę na maśle lub oleju/oliwie. Dodaj przyprawy i posiekany czosnek. Wlej chochlę bulion, dodaj orzechy włoskie wymieszaj. Przelej zawartość do bulionu. Dodaj wcześniej ugotowane i pokrojone mięso z powrotem do garnka. Gotuj 10-15 minut, żeby smaki się połączyły. Wsyp wypłukany ryż i gotuj, aż będzie miękki ok. 10-15 minut. W wersjach gruzińskich ryż jest jednym z podstawowych składników sup-charcho. Dodaj kwaśny element: tkemali albo tklapi w polskich warunkach koncentrat pomidorowy. 

Dopraw i wykończ świeżą zieleniną.

Dodaj sól, pieprz, ostrą paprykę, świeżą kolendrę i pietruszkę. Gotuj jeszcze 2-3 minuty i odstaw pod przykryciem na 10 minut.

Zamienniki w Polsce: Jeżeli nie masz tklapi, kup gruziński sos tkemali. Jeśli nie masz tkemali, najbliższy domowy zamiennik to: 2 łyżki kwaśnego powidła śliwkowego albo przecieru z kwaśnych śliwek + 1 łyżeczka soku z cytryny + odrobina czosnku i kolendry. To już zamiennik, nie oryginał.

 

Zamienniki w Polsce: jeżeli nie masz tklapi, kup gruziński sos tkemali. Jeśli nie masz tkemali, najbliższy domowy zamiennik to: 2 łyżki kwaśnego powidła śliwkowego albo przecieru z kwaśnych śliwek + 1 łyżeczka soku z cytryny + odrobina czosnku i kolendry. To już zamiennik, nie oryginał.

Skrzydełka z kurczka w sosie barbecue na grill

Sezon grillowy zbliża się wielkimi krokami. Dlatego mam dla was najlepszy przepis na  skrzydełka w sosie barbecue w domowej wersji. 

Słodki, lekko kwaśny, dymny i głęboki. Domowy sos barbecue nie ma nic wspólnego z gotowymi butelkami. Jest intensywny, naturalny i można go dopasować dokładnie pod siebie. I jak zawsze wszystko zależy od dobrych składników. Dlatego polecę wam najlepszy ketchup ( chyba, że masz domowy własnej roboty)

A skrzydełka? Lepkie, błyszczące, lekko przypieczone… po prostu pyszne.

Domowy sos barbecue

Składniki:

200 ml passaty pomidorowej lub ketchupu dobrej jakości (np. Primavika -najlepszy na rynku)

2 łyżki octu jabłkowego

1 łyżka melasy trzcinowej

1 łyżka sosu sojowego ale najlepiej sos Worcestershire 

1 łyżeczka musztardy

1 ząbek czosnku

½ łyżeczki wędzonej papryki

½ łyżeczki papryki ostrej (opcjonalnie)

½ łyżeczki cebuli suszonej lub świeżej drobno posiekanej

szczypta pieprzu

1 łyżka masła

Przygotowanie:

W rondelku wymieszaj wszystkie składniki.

Skrzydełka w sosie BBQ

Składniki:

1 kg skrzydełek z kurczaka

2 łyżki oliwy

sól i pieprz do smaku

1 łyżeczka papryki słodkiej

½ łyżeczki czosnku granulowanego

½ łyżeczki oregano lub tymianku

3-4 łyżki sosu BBQ

Przygotowanie:

Skrzydełka umyj i osusz papierem. Wymieszaj przyprawy z oliwą i natrzyj skrzydełka.

Ułóż na blaszce  jeśli grillujesz w piekarniku lub na kratce do grillowania. Piecz w 160°C przez 30 minut z funkcją grilla lub z termoobiegiem, aż będą złote i lekko chrupiące. Następnie wyjmij skrzydełka, posmaruj za pomocą pędzelka sosem BBQ i wstaw jeszcze na 10-15 minut (zwiększ temperaturę na 190°C). Możesz powtórzyć smarowanie dla mocniejszego efektu.

Jak zrobić skrzydełka BBQ na zwykłym grillu (węglowym lub gazowym)?

Rozpal grill i ustaw go na średnią temperaturę (ok. 180-200°C).

Jeśli masz grill węglowy ułóż żar po jednej stronie (tzw. strefa pośrednia). Skrzydełka połóż na grillu bez sosu.

Grilluj je 20-25 minut, obracając co kilka minut, najlepiej w strefie pośredniej.

Dzięki temu mięso będzie soczyste i dobrze upieczone w środku.

Gdy skrzydełka są prawie gotowe, posmaruj je obficie sosem BBQ.

Przenieś je na chwilę nad większy ogień i grilluj jeszcze 5-10 minut, często obracając.

Schab w sosie winno-maślanym

 

Schab w sosie winno-maślanym. Delikatny i  soczysty. 

Schab potrafi być kapryśny. Łatwo go przesuszyć, trudno wydobyć z niego głębię smaku. Ale w tej wersji wszystko się uda. Krótkie smażenie, aromatyczne masło i odrobina białego wina robią całą robotę.

Mięso jest miękkie, soczyste i zanurzone w aksamitnym, lekko kwaśnym sosie.

Składniki (1-2 porcje)

2-3 plastry schabu bez kości (plastry ok. 1,5 cm)

2 łyżki oliwy z oliwek

40 g masła

2 ząbki czosnku

100 ml wytrawnego białego wina

1 łyżeczka suszonego oregano lub tymianku

sól i świeżo mielony pieprz

gałązka rozmarynu

Przygotowanie

Plastry schabu lekko rozbij (ale nie za cienko), dopraw oregano, solą i pieprzem.

Na dużej patelni rozgrzej oliwę, dodaj pokrojony w plasterki czosnek i rozmaryn. Następnie włóż schab i obsmaż na średnim ogniu po 2-3 minuty z każdej strony, aż się ładnie zarumieni. Zmniejsz ogień i wlej wino, a po kilku minutach dodaj masło dla jeszcze większej kremowości (tzw. montowanie sosu).

Rady:

 -nie smaż schabu zbyt długo, ma być rumiany.

 - użyj dobrego białego wina wyjdzie lepszy sos 

 - jeśli chcesz bardziej kremowy efekt  dodaj 1-2 łyżki śmietanki

 - podawaj puree z ziemniaków lub selera lub pietruszki (znajdziesz u mnie przepis na pyszne puree z niej) albo low carb: puree z kalafiora, grillowane warzywa.

Irański gulasz fesenjoon

Przepis na ten gulasz poznałam na blogu Gosi www.codojedzenia.pl  To moje pierwsze danie z kuchni peskiej. Smak gulaszu jest wspaniały. Ma piękny kolor, który zawdzięcza melasie z granatów a zagęszczony jest mielonymi orzechami włoskimi. Nie użyłam w przepisie cebuli ale jeśli lubisz dodaj ją wcześniej podsmażając na oliwie.

SKŁADNIKI:

800 g udek kurczaka bez skóry lub mięsa wołowego na gulasz

oliwa

150 g orzechów włoskich (użyłam mielonych gotowych)

50 ml melasy z granatów (do kupienia w sklepach tureckich)

¾ szklanki wody

1 łyżka koncentratu pomidorowego

¼ łyżeczki mielonego cynamonu

1 łyżeczka kurkumy

½  łyżeczki mielone kolendry i kminu rzymskiego

1łyżeczka soli

1 łyżeczka świeżo zmielonego czarnego pieprzu

pestki granatu do dekoracji 

natka lub kolendra 

gotowany ryż do podania, kasza bulgur lub komosa

Przygotowanie:

Czyste i osuszone mięso natrzyj przyprawami: kolendrą, kminem, cynamonem i  solą. Odstaw na godzinę. Następnie rozgrzej patelnię, wlej trochę oliwy i dodaj pokrojoną w piórka cebulę oraz kurkumę, zdejmij z patelni. Teraz obsmaż mięso na rumiano z dwóch stron. Na osobnej małej patelni upraż mielone orzechy. Dodaj je do mięsa wraz z cebulą, wlej wodę i duś 20 minut. Po tym czasie dodaj koncentrat,  melasę i dopraw solą i pieprzem. Zamieszaj duś do miękkości mięsa ok. 20 minut (dla kurczaka). Mięso wołowe w zależności od wielkości może dusić się dłużej. Podawaj posypane owocami granatu i natką kolendry. 

Na brytyjskich stronach spotkałam inny sposów przyrządzania tego dania. Zaczynają od gotowania orzechów w wodzie, następnie dodają melasę, koncentrat i gotują powstały sos przez 10 minut. Patem dodają mięso i przyprawy i duszą w sosie przez godzinę. 

Młoda kapusta z kabanosami

Młoda kapusta z kabanosami na  szybki, aromatyczny obiad.

Młoda kapusta to jeden z tych sezonowych składników, na które czeka się cały rok. Delikatna, lekko słodka, nie potrzebuje długiego duszenia ani wielu dodatków. Wystarczy kilka prostych składników, aby stworzyć danie pełne smaku.

Składniki:

1 mała główka młodej kapusty

150-200 g kabanosów

1 mała cebula pokrojona w piórka

2 ząbki czosnku

2 łyżki oliwy lub masła

1-2 łyżki koncentratu pomidorowego

½ szklanki wody lub bulionu

1 łyżeczka majeranku

½ łyżeczki słodkiej papryki

sól i pieprz do smaku

opcjonalnie

szczypta chili

świeży koperek

Przygotowanie:

Kapustę poszatkuj na cienkie paski. Na dużej patelni lub w garnku rozgrzej oliwę lub masło. Dodaj pokrojoną cebulę i smaż, aż się zeszkli. Następnie dorzuć przeciśnięty czosnek. Kabanosy pokrój na kawałki i dodaj do garnka. Podsmaż chwilę, aż lekko się zarumienią i zaczną oddawać aromat. Dodaj kapustę, wymieszaj i duś przez kilka minut, aż zacznie mięknąć. Dodaj koncentrat pomidorowy, wlej wodę lub bulion, dopraw majerankiem, papryką, solą i pieprzem. Przykryj i duś na małym ogniu około 15-20 minut, aż kapusta będzie miękka, ale nadal lekko jędrna. Na koniec spróbuj i ewentualnie dopraw jeśli trzeba, dodaj odrobinę cukru lub chili.

Podawaj na ciepło, posypaną świeżym koperkiem.

Polędwica z purée i marchewką

Polędwica wołowa z purée z pietruszki i marchewkami z cynamonem i masłem

Delikatna, soczysta polędwica wołowa, aksamitne purée z korzenia pietruszki i karmelizowane marchewki z nutą cynamonu. To danie wygląda jak z restauracji, a przygotujesz je w domu bez skomplikowanych technik.

Idealne na kolację we dwoje lub elegancki obiad.

Składniki 

(2 porcje)

2 steki z polędwicy wołowej (ok. 180-200 g każdy)

sól morska

świeżo mielony pieprz

1 łyżka masła klarowanego lub oleju o wysokiej temperaturze dymienia

1 łyżka masła

1 ząbek czosnku

kilka gałązek tymianku (opcjonalnie)

purée z pietruszki:

3-4 korzenie pietruszki

1–2 łyżki masła

100 ml śmietanki

sól do smaku

skórka z pomarańczy  trochę

marchewki z cynamonem:

6-8 młodych marchewek

1 łyżka masła

szczypta cynamonu

szczypta soli

czerwony pieprz do smaku

natka pietruszki 

Przygotowanie:

Pietruszkę obierz, pokrój na mniejsze kawałki i gotuj w osolonej wodzie do miękkości (ok. 15 minut).

Odcedź, dodaj masło i śmietankę. Zblenduj na gładkie, kremowe purée. Dopraw solą i skórką z pomarańczy. Możesz dodać biały pieprz. 

Marchewki oczyść i przekrój wzdłuż, jeśli są większe.

Na patelni rozpuść masło, dodaj marchewki i smaż kilka minut, aż lekko się zrumienią.

Dodaj szczyptę soli i odrobinę cynamonu (bardzo delikatnie, ma być tłem, nie dominować).

Duś pod przykryciem kilka minut, aż będą miękkie, ale jędrne.

Mięso wyjmij z lodówki minimum 30 minut wcześniej. Osusz ręcznikiem papierowym.

Rozgrzej mocno patelnię. Dodaj tłuszcz i smaż steki po 2-3 minuty z każdej strony (w zależności od grubości i preferowanego stopnia wysmażenia).

Pod koniec dodaj masło, zgnieciony czosnek i tymianek. Polewaj mięso roztopionym masłem przez około minutę.

Odstaw steki na 5 minut do odpoczynku przed podaniem.

Na talerzu rozsmaruj purée z pietruszki, ułóż stek i marchewki. Posyp świeżo mielonym pieprzem, odrobiną soli morskiej i świeżą natką pietruszki.

Pulpety z indyka z makaronem z cukinii

Pulpety z indyka w aromatycznym sosie pomidorowym, podane na lekkim makaronie z cukinii.

Delikatne, soczyste w środku, doprawione ziołami i podane bez klasycznego makaronu. Zamiast niego makaron z cukinii, który chłonie sos i sprawia, że danie jest lżejsze, ale nadal sycące.

To taki comfort food w wersji low carb. Dużo smaku, mało węglowodanów i zero ciężkości po obiedzie.

Składniki (9 pulpetów)

Pulpety:

500 g mielonego mięsa z indyka

1 białko ubite na pianę

1 mała cebula, drobno posiekana

1 ząbek czosnku, przeciśnięty

1 łyżka suszonego oregano i majeranku

1 łyżka natki pietruszki

sól i świeżo mielony pieprz

opcjonalnie: 1 łyżka tartego parmezanu

Sos:

400 g pomidorów z puszki (krojonych)

1-2 łyżki oliwy

1 ząbek czosnku

szczypta chili 

sól i pieprz

świeża bazylia do podania

50 ml wina białego wytrawnego

Dodatkowo:

2 średnie cukinie (na makaron)

1 łyżka oliwy do podsmażenia

Przygotowanie:

Oddziel zołtko od białka. Ubij biłako na pianę.W misce wymieszaj mięso z indyka, cebulę, czosnek i przyprawy. Na koniec dodaj pianę i wymieszaj reką. Uformuj pulpety. 

Na patelni rozgrzej oliwę i obsmaż pulpety z każdej strony, aż ładnie się zrumienią. Nie muszą być w środku całkowicie gotowe dojdą w sosie.

Dodaj czosnek, wlej pomidory z puszki, dopraw solą, pieprzem i chili. Duś z winem pod przykryciem ok.15 minut, aż pulpety będą miękkie, a sos lekko zgęstnieje.

Cukinię pokrój temperówką ( kupiłam w Duka) lub obieraczką w cienkie paski. Podsmaż krótko (2-3 minuty) na oliwie  tylko do lekkiego zmięknięcia, żeby nie puściła zbyt dużo wody.

Rosół w 20 minut intensywny z piersi kurczaka

 

Intensywny rosół w 20 minut. Smak bez długiego gotowania.

Ten rosół powstał trochę „wbrew zasadom”. Zamiast wielogodzinnego pyrkania postawiłam na technikę. Pokrojone piersi kurczaka najpierw mocno zrumieniłam na dnie garnka z nieprzywierającą powłoką. Dzięki temu mięso oddało smak, a na dnie powstała baza, która w klasycznej kuchni buduje się godzinami.

Dopiero potem dodałam warzywa i przyprawy. Efekt to klarowny, intensywny rosół gotowy w około 20 minut. Nie masz czasu, a chcesz czegoś rozgrzewającego i konkretnego to masz ten przepis. 

Składniki:

Składniki 4porcje

2 duże piersi z kurczaka

1–1,2 l wody

1 por (biała część)

1 mała cebula

1–2 łodygi selera naciowego

pietruszka

1 ząbek czosnku

1 liść laurowy

2–3 ziarna ziela angielskiego

kilka ziaren pieprzu

1/2 łyżeczki kurkumy 

sól do smaku ok. 1 łyżeczka

natka pietruszki i szczypiorek do podania

(bez marchewki żeby rosół pozostał keto)

Przygotowanie:

Cebulę przetnij na pół i opal nad gazem lub połóż na suchej patelni aby się mocno przyrumieniła. 

Piersi kurczaka pokrój w mniejsze kawałki np. paski.

Rozgrzej garnek z grubym dnem i nieprzywierającą powłoką i włóż mięso. Smaż na dość mocnym ogniu aż mocno się zrumieni. Nie mieszaj do momentu aż poczujesz piękny zapach a na dni zobaczysz brązową karmelizację, wtedy przełóż mięso na drugą stronę. Następnie wlej wodę i dodaj cebulę, pokrojony w plastry por, seler, pietruszkę, marchewkę i seler korzeniowy. Dodaj sól, czosnek i przyprawy. Gotuj 10-15 minut. Możesz dodać imbir, skórkę z cytryny. Podawaj od razu, opcjonalnie z natką.

Kurczak w szafranie

Kurczak w kremowym sosie winno szafranowym ze śmietanką. Kurczak jest duszony winie  z dodatkiem szafranu.  Szafran nie dominuje ale nadaje potrawie ciepły kolor, delikatną goryczkę i aromat, który dobrze współgra z mięsem i kremowym sosem.

Danie sprawdzi się zarówno na codzienny obiad, jak i wtedy, gdy chcesz ugotować coś bardziej eleganckiego.

Najlepiej podawać go z prostym dodatkiem jak ryż lub pieczonymi warzywami  tak, aby nic nie zagłuszało smaku szafranu. Ja podawałam z porwaną sałatą w jogurcie i cytrynie.

Składniki:

(na 4 porcje)

8 nóżek z kurczaka lub kurczak podzielony na części
1 łyżeczka szafranu
cebula pokrojona w piórka
2 ząbki czosnku

1/2 łyżeczki nasion kopru włoskiego (opcjonalnie)
150 ml białego wytrawnego wina
150 ml śmietany 30%
30 g masła
sól i pieprz
1 łyżeczka miodu 
natka pietruszki do dekoracji 

 Przygotowanie:

Cebulę pokrój w poórka a czosnek w plasterki. 
Szafran zalej 2 łyżkami gorącej wody i odstaw na 10 minut.
Kurczaka dopraw solą i pieprzem. Rozgrzej na patelni masło i obsmaż kurczaka na złoty kolor.
Dodaj cebulę i czosnek, chwilę podsmaż. Dodaj nasiona kopru włoskiego i wlej wino, dodaj miód oraz napar z szafranu. Duś pod przykryciem ok. 40 minut do miękkości mięsa. Mięso ekologiczne dusi się znacznie dłużej, około 60 minut. Pod koniec gotowania dodaj śmietankę. Zagotuj jeszcze chwilę. Przed podaniem posyp natką pietruszki. 

Sałatka z cukinią i buratą z pesto

Sałatka ze smażoną cukinią, z porwaną w palcach burratą i domowym pesto. 

Składniki:

2 porcje

1 cukinia

1 burrata pesto

garsć szpinaku lub rukoli 

1 ząbek czosnku

Pesto:

doniczka lub pęk bazylii

sól i piperz so smaku

mały ząbek czosnku

2 łyżki uprażonych orzechów piniowych

50 ml oliwy

kawałek parmezanu lub polskiego sera długodojrzewającego

skórka z cytryny

Przygotowanie:

Bazylię umyć i wysuszyć np. w suszarce do sałat lub na ściereczce. Posiekać z grubsza nożem i przełożyć do blendera. Dodać resztę składnikówpesto i zmiksować. Cukinię pokroić w plasterki, usmażyć na małej ilości oliwy na patelni z oliwą, solą, pieprzem i z czosnkiem. Wyłożyć na talerz garść szpinaku a na wierzchu rozłożyć buratę, cukinię oraz podprażone piniowe orzechy i pesto.

Kurczak w sosie z mascarpone

Kurczak w sosie mascarpone z białym winem.

Ten przepis to idealny przykład na to, jak z kilku prostych składników stworzyć danie, które smakuje jak z dobrej restauracji. Delikatna pierś kurczaka, aksamitny sos na bazie mascarpone i białego wina oraz aromatyczne przyprawy tworzą całość, która jest kremowa, lekka i bardzo wyważona w smaku.

To danie sprawdzi się zarówno na rodzinny obiad, jak i na kolację.

Sos jest łagodny, lekko winny, bez dominującej kwasowości. Mascarpone nadaje mu kremowości, a całość doskonale łączy się z grillowanymi lub pieczonymi warzywami.

Składniki (2–3 porcje)

3 piersi z kurczaka

sól i pieprz

1 - 2 łyżeczki oregano

200 g serka mascarpone

100 ml białego wytrawnego wina

1-2 łyżki koncentratu pomidorowego

2 łyżki oliwy 

1 mała cebula lub 1 szalotka (opcjonalnie)

1 łyżeczka słodkiej papryki

½ łyżeczki papryki wędzonej lub ostrej peperoncino (opcjonalnie)

świeża natka pietruszki do podania

Przygotowanie:

Kurczaka oczyść, osusz i dopraw solą, pieprzem oraz papryką i oregano z obu stron. Ułóż w posmarowanym oliwą naczyniu żaroodpornym i wstaw do piekarnika nastawionego na 190 st.C. Piecz 30 minut.

Na patelni rozgrzej oliwę, dodaj pokrojoną w kostkę cebulę i czosnek. Kiedy się zeszklą dolej wino i lekko odparuj. Następnie dodaj koncentrat, dopraw solą i gotuj 2-3 minuty. Dodaj ser i wymieszaj aż powstanie gładki sos.

Wyjmij kurczaka na talerz wylj porcję sosu na środku ułóż mięso.

Podawaj posypane świeżą natką pietruszki.

Pasztet z karpia

Pasztet z karpia z dodatkiem jeszcze kilku ryb. Jest on dla tych którzy nie za bardzo lubią karpia ponieważ nie czuć go w ogóle w pasztecie. Miałam wręcz wrażenie że jem przepyszny pasztet rybny. Czyli odnajdą tutaj swój smak miłośnicy ryb, ja do nich należę. 

Składniki:

karp filet 500 g

łosoś 100 g lub więcej (opcjonalnie)

filet z innej białej ryby ( nie polecam dorsza, jest suchy) np. karmazyn, mintaj, pstrąg, sandacz).

Składniki:

jaja 2 szt.

cebula 1 szt.

marchew

pietruszka korzeń

natka pietruszki

sól

pieprz czarny

czosnek

cytryna

1/2 łyżeczki nasion kolendry

Przygotowanie:

Cebulę pokroić w kostkę, obrać marchewkę, pietruszkę pokroić i razem udusić na niewielkiej ilości oleju.

Mięso karpia pozbawić skóry i wyciąć środkowy pasek czerwonego mięsa. Wyjąć ewentualne ości. Pokroić na mniejsze kawałki i zmielić maszynce ( rozdrabniam w rozdrabniaczu) razem z innymi filetami. I zmielić do mięsa ryb. Białka jaj ubić na sztywną pianę ze szczyptą soli. Do zmielonego mięsa ryb dodać, płatki migdałowe, żółtka i przyprawy czyli skórkę z cytryny, łyżkę soku oraz utuczone w moździerzu nasiona kolendry, sól i pieprz. Następnie do mięsa delikatnie wmieszać ubitą pianę. Całość przełożyć do wysmarowanej keksówki, na wierzchu posypać płatkami migdałowymi i piec 40 -50 minut w zależności od piekarnika 180 stopniach Celsjusza. 

Podawać z marynowanymi prawdziwkami ogórkami, natką i szczypiorkiem. Ja posypałam jeszcze różowym pieprzem ponieważ bardzo go lubimy.